اما دربارهء « خوف » از خدا ، در فضيلت و تأكيد بر آن از آيات و احاديث شريف چند نمونه را نقل مىكنيم : آيات الف - « وَ امّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفسَ عَنِ الْهَوى فَانَّ الجَنَّةَ هِىَ الْمَأْوى » « 1 » « و هر كس از حضور در پيشگاه عزّ ربوبيّت ترسيد و از هواى نفس دورى جست ، همانا بهشت منزلگاه اوست » . ب - « رِجالٌ لاتُلْهيهِمْ تِجارَةٌ وَلا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِاللَّهِ وَاقامِ الصَّلوةِ وَايتآءَ الزَّكوة يَخافُونَ يَومَاً تَتَقَلَّبُ فيهِ القُلُوبُ وَ الابصار » . « 2 » « پاكمردانى كه هيچ كسب و تجارت ، آنان را از ياد خدا غافل نگرداند و نماز به پا دارند و زكات به فقيران بدهند و از روزى كه دلها و ديده‌ها در آن روز ، حيران و مضطرب است ، ترسان و هراسانند » . ج - « يوُفونَ بِالنَّذْرِ وَيَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطيراً » . « 3 » « آن بندگان نيكو به نذر و عهد خود وفا مىكنند و از قهر خدا در روزى كه شرّ و سختىاش همهء اهل محشر را فرا گيرد ، مىترسند » .

--> ( 1 ) - سورهء نازعات ، آيه 40 - 41 . ( 2 ) - سورهءنور ، آيه 37 . ( 3 ) - سورهء دهر ، آيه 7 .